Widma Marka Fishera (k-punk) – wykład Piotra J. Fereńskiego

Skomentuj jako pierwszy! Ogłoszenia

20 października o godzinie 19.00 w klubie „Konkret” w Muzeum Sztuki w Łodzi odbędzie wykład Piotra J. Fereńskiego, kulturoznawcy i historyka idei z Instytutu Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego, poświęcony koncepcjom Marka Fishera.

Mark Fisher, znany również pod pseudonimem blogowym „k-punk”, był angielskim pisarzem, krytykiem muzycznym, teoretykiem kultury, filozofem i nauczycielem pracującym na Wydziale Kultur Wizualnych Uniwersytetu w Londynie. Pierwszą wydaną przez niego książką, która z miejsca przyniosła mu nieoczekiwany rozgłos, był „Realizm kapitalistyczny: czy nie ma alternatywy?” (2009) (przetłumaczona i wydana po polsku w 2020 roku). W tym czasie , oprócz prowadzenia bloga, pisał też do takich magazynów, jak The Wire, Fact, New Statesman czy Sight & Sound. Był także współzałożycielem wydawnictwa Zero Books, a później Repeater Books.

Urodził się 11 lipca 1968 roku w miejscowości Leicester (East Midlands). Pochodził z konserwatywnej, robotniczej rodziny - jego ojciec był inżynierem a matka sprzątaczką. W młodości pozostawał pod silnym wpływem post-punkowej prasy muzycznej późnych lat 70., szczególnie gazet takich jak NME, gdzie muzyka mieszała się z polityką, filmem i literaturą.

W 1989 uzyskał tytuł Bachelor of Arts z języka angielskiego i filozofii na Uniwersytecie w Hull oraz w 1999 doktorat na Uniwersytecie Warwick (tytuł doktoratu: „Konstrukcje płaskie: materializm gotycki i teoria cybernetyczna”). W tym czasie był również członkiem-założycielem interdyscyplinarnego kolektywu znanego jako Cybernetic Culture Research Unit, który był związany z akceleracjonistyczną myślą polityczną, czyli pracami takich filozofów, jak Sadie Plant czy Nick Land. W CCRU zaprzyjaźnił się z producentem muzycznym (oraz dyplomowanym filozofem) o pseudonimie Kode9 - tym samym, który później założył kultową wytwórnię płytową Hyperdub. Sam Fisher na początku lat 90. tworzył muzykę jako część grupy techno D-Generation, która wydała 12" winyl zatytułowany „Entropy”.

W 2003 roku, po pełnym rozczarowań okresie nauczania jako wykładowca filozofii w szkole wyższej, Fisher, pod pseudonimem „k-punk”, rozpoczął pisanie bloga na temat teorii kultury. Krytyk muzyczny Simon Reynolds opisał go później jako „jednoosobowe czasopismo, lepsze od większości czasopism w Wielkiej Brytanii i centrum «konstelacji blogów», w której znajdowała się kultura popularna, muzyka, film, polityka i teoria krytyczna”. Magazyn Vice entuzjastycznie recenzował bloga jako pisanie „przejrzyste i odkrywcze, wykorzystujące literaturę, muzykę i kino, które znamy, aby bez wysiłku ujawniać ich najgłębsze sekrety”. Fisher używał bloga jako pozwalającego na względną swobodę, generatywnego miejsca do pisania, w odróżnieniu od ram i oczekiwań pisania akademickiego. W tym czasie został także współzałożycielem forum dyskusyjnego Dissensus, prowadzonego wspolnie z pisarzem Mattem Ingramem.

Filozof wkrótce został gościem i wykładowcą Aural and Visual Cultures w Goldsmiths College, redaktorem w Zero Books, członkiem rady redakcyjnej „Interference: A Journal of Audio Culture i Edinburgh University Press's Speculative Realism” oraz zaczął pełnić funkcję zastępcy redaktora naczelnego w The Wire. W 2009 roku zredagował zbiór esejów krytycznych na temat kariery i śmierci Michaela Jacksona „The Resistible Demise of Michael Jackson”, wtedy też opublikował „Capitalist Realism: Is There No Alternative?” - genialną analizę ideologicznego wpływu neoliberalizmu na współczesną kulturę.

Fisher był również jednym z pierwszych krytyków kultury „call-out” - w 2013 roku opublikował kontrowersyjny esej zatytułowany „Exiting the Vampire Castle”, w którym przekonywał, że idea „cancel culture” stworzyła przestrzeń, „gdzie solidarność jest niemożliwa a poczucie winy i strach są wszechobecne” oraz że sprowadza każdą kwestię polityczną do krytykowania zachowań jednostek, zamiast zająć się tymi problemami w kontekście analizy działań zbiorowych. W 2014 roku opublikował „Ghosts of My Life: Writings on Depression, Hauntology and Lost Futures”, zbiór esejów na podobne tematy oglądane przez pryzmat muzyki, filmu i hauntologii. W tym czasie zaczął też publikować krótsze teksty, najczęściej na łamach magazynów Fact i The Wire. W 2016 roku wspólnie z Kodwo Eshunem i Gavinem Buttem zredagował krytyczną antologię o erze post-punku zatytułowaną „Post-Punk Then and Now”, opublikowaną przez Repeater Books”...

13 stycznia 2017 roku Mark Fisher powiesił się w swoim domu na King Street, Felixstowe, w wieku 48 lat, na krótko przed publikacją „The Weird and the Eerie”. Szukał leczenia psychiatrycznego w tygodniach poprzedzających śmierć, ale jego lekarz ogólny był w stanie zaoferować jedynie rozmowy telefoniczne mające na celu ustalenie konieczności wystawienia skierowania na dalsze leczenie. Filozof wielokrotnie opisywał swoje zmagania z depresją - w licznych artykułach oraz w książce „Ghosts of My Life”. Po jego śmierci Simon Reynolds, w znakomitym tekście opublikowanym w The Guardian, przypomniał główną tezę zmarłego kolegi, dotyczącą problematyki zdrowia psychicznego: „pandemia psychicznej udręki, która nęka nasz czas, nie może być właściwie zrozumiana ani uzdrowiona, jeśli jest postrzegana jako prywatny problem cierpiących, a nie wynik oddziaływania rzeczywistości społecznej”.

Pośmiertna książka Fishera „The Weird and the Eerie” bada tytułowe koncepcje „dziwności” i „niesamowitości”. Pisarz poddaje analizie dzieła sztuki, definiowane jako „radykalne tryby narracyjne”, czyli momenty „transcendentalnego szoku”, których zadaniem jest zdecentrowanie ludzkiego podmiotu i odnaturalizowanie rzeczywistości społecznej - wszystko po to, by odsłonić arbitralne siły, które je kształtują. Książka zawiera omówienie źródeł takich gatunków literackich i filmowych, jak science-fiction i horror. Autor analizuje pod tym kątem pisarstwo HP Lovecrafta, “Piknik pod wiszącą skałą” Joan Lindsay, dzieła Philipa K. Dicka, filmy “Inland Empire” Davida Lyncha, “Under the Skin” Jonathana Glazera oraz muzykę brytyjskiego postpunkowego zespołu The Fall i ambientowe płyty Briana Eno.

  • •• ••• •••

Wykład odbędzie się 20 października o godzinie 19:00 w klubie „Konkret” w Muzeum Sztuki w Łodzi. Poprowadzi go Piotr Jakub Fereński - kulturoznawca i historyki idei zatrudniony w Instytucie Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego oraz, jako wykładowca, na wrocławskiej ASP. Jest autorem ponad 120 publikacji z zakresu teorii i filozofii kultury, historii nauki, kultury wizualnej czy studiów miejskich a także krytykiem sztuki i kuratorem wystaw. Współredaguje czasopismo naukowe „ΠΡΑΞΗMΑ. Journal of Visual Semiotics” oraz internetowy periodyk „Kultura-Historia-Globalizacja”. Współpracuje również z pismem artystycznym „Format”. Jest członkiem PTK. Zrealizował wiele projektów naukowych, społecznych i artystycznych. Prowadzi badania w Polsce, Rosji, na Ukrainie, a także w krajach Ameryki Południowej i Północnej (w Brazylii, Chile, Peru, USA). Interesują go związki pomiędzy estetyką i etyką a klasowością w aspekcie politycznych i ekonomicznych sporów o kształt współczesnych miast. Analizuje też utopijne koncepcje przestrzeni miejskiej. Obecnie bada strategie radzenia sobie z pamięcią o okresie dwudziestowiecznych dyktatur w Chile, Hiszpanii, na Węgrzech i Ukrainie.

WSTĘP WOLNY 

 

Więcej informacji na stronie wydarzenia.

Ostatnio zmienianyponiedziałek, 18 październik 2021 19:03
(0 głosów)
Wyświetlony 6 razy

Skomentuj

Upewnij się, że wymagane pola oznaczone gwiazdką (*) zostały wypełnione. Kod HTML nie jest dozwolony.